Levada Nova i Ribeira Brava

Charakterystycznym elementem krajobrazu Madery są levady – kanały irygacyjne, prowadzące od centrum wyspy na wybrzeża. Znaleźć je można niemal wszędzie, ale niektóre z nich cieszą się turystyczną sławą. Wzdłuż kanałów prowadzą ścieżki, którymi można łatwo wędrować. Levady budowane były „wzdłuż poziomic”, tak by woda mogła zasilić jak największy obszar. Dzięki temu turyści nie muszą mierzyć się z niezwykle stromymi zboczami i mogą pokonać długie dystanse o wyjątkowo małym nachyleniu. Levada Nova, a przynajmniej jej fragment, jest właśnie jedną z tych bardziej atrakcyjnych, dzięki pięknym wodospadom a także tunelowi! My postanowiliśmy wydłużyć trasę i dojść aż nad morze w miejscowości Ribeira Brava.

Levada de Moinho

Po tradycyjnym wschodzie słońca nad oceanem i śniadaniu zamówiliśmy taksówkę do miejscowości Lombada. Kierowca od razu zapytał, czy chcemy na levadę i zawiózł nas dokładnie na początek trasy. Przejazd od hotelu w Caniço kosztował nas niecałe 30 euro, czyli tyle, co wynajęcie samochodu, a nie musieliśmy martwić się o parking. W drogę powrotną udaliśmy się autobusem, co, jak to często podkreślamy, na Maderze jest atrakcją samą w sobie.

Tuż poniżej Levada Nova znajduje się równoległy kanał, Levada de Moinho. Ta ścieżka wydaje się być mniej popularna, a pozwala nieco zróżnicować wycieczkę – nie trzeba iść dwa razy tą samą drogą. Po lewej stronie cały czas mamy głęboką dolinę, po prawej strome zbocze, więc widoki są dość jednostajne. Tę monotonię przerywają strumyczki spływające z góry wprost na ścieżkę i na nasze głowy, gdy pod nimi przechodzimy. Tuż przed końcem tej levady znajduje się cudowna dolinka z większym i wyjątkowo klimatycznym strumieniem. Idealne miejsce do robienia zdjęć z długim czasem naświetlania, pozwalającym wodzie rozmazać się.

Levada Nova i Levada de Moinho łączą się przy dużym betonowym jazie. Żeby przedostać się na drugą stronę strumienia, trzeba się wdrapać po drabinie.

Levada Nova

Wkrótce po wejściu na Levada Nova zaczyna się najpiękniejszy fragment. Szlak prowadzi galerią za dwoma wodospadami, a później, razem z kanałem, tunelem wydrążonym w skałach. Ponieważ ten odcinek ma kształt łuku, można zrobić sobie piękne zdjęcia z tymi kaskadami. Tunel ma ponad 200 metrów długości, więc latarka jest konieczna, ale ta telefonowa powinna sobie spokojnie poradzić.

Dalsza część drogi powrotnej do miasta jest bardzo podobna do pierwszej levady, natomiast spotykamy o wiele więcej turystów. Co ważne, Levada Nova nie kończy się wraz z dojściem do miejscowości! Jej kolejna część prowadzi dalej zawijasami w kierunku wschodnim. Jest to trasa tak niepopularna, że nie tylko nie spotkaliśmy innych turystów, ale nawet tubylcy do nas wołali, że pomyliliśmy drogę 😉

Czy warto dalej wędrować tym szlakiem? Zdecydowanie tak! Levada Nova prowadzi przez zarośla drzew laurowych i akacji srebrzystych, które akurat miały swoją porę kwitnienia a pachną niesamowicie mocno. Dalej krajobraz robi się bardziej rolniczy, mijamy między innymi uprawy bananowców. Okolica jest domem dla setek jaszczurek, na które natykamy się bez przerwy. W miejscowości Tabua znajdujemy drogowskaz na kawiarnię i oczywiście decydujemy się tam zajrzeć. Wioska jest na „końcu swiata”, a ruch tam jest tak mały, ze pies śpi na środku drogi. Kawałek dalej znajdujemy kawiarnię, która jest jednocześnie małym wiejskim sklepem. Zdecydowanie nieturystyczne miejsce 🙂

Ribeira Brava

Wchodząc między coraz gęstsze zabudowania, docieramy niemal do miejsca, gdzie Levada Nova znika pod ziemią. Stąd pozostaje nam zejść nad ocean do miejscowości Ribeira Brava. Fragment trasy przebiega niestety większą drogą, pozbawioną chodnika, ale jest tam dużo zakrętów, więc auta jeżdżą raczej powoli.

Po zejściu do miejscowości, od razu szukamy restauracji i wkrótce siedzimy blisko morza, przy chlebku czosnkowym czekając na zamówione ryby i obserwując tłustego rudego kota. Jedzenie wprawdzie nie jest tak dobre, jak w pozostałych maderskich knajpach, które odwiedzieliśmy, ale daje radę. W oczekiwaniu na autobus, zaglądamy do warzywniaka, gdzie kupujemy lokalne owoce i do miejscowego kościoła.

Podstawowe informacje:
Długość: 19 km
Przewyższenie: 170 m (ale 460 m w dół)
Czas przejścia: 4 h; nasz czas: 6 h z postojami
Trudność: łatwa
Mapa: